و گر به شوره زمین بگذری ز رهگذرت

شود به آن همه زردی رخ طمع احمر

نظر به جود تو بخلی ز حد بود بیرون

اگر دهی به گدائی خراج صد کشور

سر از سراب برآرند زمزم و کوثر

و گر به چشمه حیوان نهد عدوی تو رو

به غیر خاک سیه هیچ نایدش به نظر