ز روبه تو بود شیر را هزار خطر

شهنشها ملکا داورا جهان دارا

زهی ز داوریت در جهان جهان دگر

به صعوه تو بود باز را هزار نیاز

چنان شده است جهان فراخ بر من تنگ

که در بدن نفسم را نمانده راه گذر

اگر نیافتی از منهیان عالم غیب