چنان شده است جهان فراخ بر من تنگ

زهی ز داوریت در جهان جهان دگر

به صعوه تو بود باز را هزار نیاز

ز روبه تو بود شیر را هزار خطر

که در بدن نفسم را نمانده راه گذر

اگر نیافتی از منهیان عالم غیب

دلم ز لطف تو در عالم مثال خبر