زمین و آسمان دیگر است و وسعت دیگر

ز تاب شعله رمحت درخت فتنه بار افکن

ز آب چشمه تیغت نهال فتح بارآور

در آن عالم که می گنجد شکوه کبریای تو

سرایت گر کند در عالم استغنای ذات تو

رضیع از خشک لب سیر و نگیرد شیر از مادر

اگر تبدیل طبع آب و خاک اندر خیال آری