درین ملک از خرابیها نمی دیدند چون دریا

که از توران بر او بار است محنتهای زور آور

اگر می داشت تا غایت شفیعی کز رحیق او

کند پر ساقیان بزم شاهنشاه را ساغر

لبش خشک و کفش خالی و آهش سرد و چشمش تر

به این بعد مسافت چشم آن دارد که خسرو را

ز مدحت گستری گردد به قرب معنوی چاکر