کند پر ساقیان بزم شاهنشاه را ساغر

شها مشتاق خاک هند ایرانی غلام تو

که از توران بر او بار است محنتهای زور آور

اگر می داشت تا غایت شفیعی کز رحیق او

درین ملک از خرابیها نمی دیدند چون دریا

لبش خشک و کفش خالی و آهش سرد و چشمش تر

به این بعد مسافت چشم آن دارد که خسرو را