شها مشتاق خاک هند ایرانی غلام تو

نخیزد دود تا محشر چه قندیل مه انور

وزان آتش که خواهی تیره از وی خانه اعدا

تولد یابد از هر یک شرر صد توده خاکستر

که از توران بر او بار است محنتهای زور آور

اگر می داشت تا غایت شفیعی کز رحیق او

کند پر ساقیان بزم شاهنشاه را ساغر