تولد یابد از هر یک شرر صد توده خاکستر

ز مصباحی که خواهی کلبه احباب از آن روشن

نخیزد دود تا محشر چه قندیل مه انور

وزان آتش که خواهی تیره از وی خانه اعدا

شها مشتاق خاک هند ایرانی غلام تو

که از توران بر او بار است محنتهای زور آور

اگر می داشت تا غایت شفیعی کز رحیق او