مهر کز سلک اناث است امیدی دارد

که مبادا به مشامی کند آن نفخه گذار

ماه کز خیل ذکور است ز غم می کاهد

که ز نامحرمیش نیست در آن حضرت بار

که به آئین کنیزان شودش آینه دار

ماه اگر برقع از آن رخ به غلط بردارد

غضبش حسن بصیرت ببرد از ابصار