که مبادا به مشامی کند آن نفخه گذار

عطر پرورده هوای حرم عالی او

بر زمین مشک فشان چون شود و عالیه بار

جنبش از باد برد حکمت بی چون بیرون

ماه کز خیل ذکور است ز غم می کاهد

که ز نامحرمیش نیست در آن حضرت بار

مهر کز سلک اناث است امیدی دارد