مهجه رایت اقبال مرا از ادبار

کرده از سلسله جنبانی سلطان جنون

صبر و آرام و قرار از من دیوانه فرار

از ثریا به ثری برده فرو بخت نگون

از ریاض طرب آورده به دشت تعبم

چرخ غدار که بر کینه نهاده ست مدار

دهر مشکل که ازین پستیم آرد بیرون