خنده بر باز زند کبک دری در کوهسار

بهر یک تن چو کند قافله جود روان

نگسلد تا به دم صور قطارش ز قطار

عدل او چون شکند صولت سر پنجه ظلم

سایه بخت سیاه از سر خصمش نرود

گر شود فی المثل از مرتبه خورشید سوار

سروراوندی دلشاد که از مرتبه است