سروراوندی دلشاد که از مرتبه است

خنده بر باز زند کبک دری در کوهسار

سایه بخت سیاه از سر خصمش نرود

گر شود فی المثل از مرتبه خورشید سوار

فرش روبنده کنیزان تو را ز آنها عار

وز دل و دست تو بر دست و دل با ذلشان

بیش از آنست تفاوت که زیم بر انهار