سایه بخت سیاه از سر خصمش نرود

نگسلد تا به دم صور قطارش ز قطار

عدل او چون شکند صولت سر پنجه ظلم

خنده بر باز زند کبک دری در کوهسار

گر شود فی المثل از مرتبه خورشید سوار

سروراوندی دلشاد که از مرتبه است

فرش روبنده کنیزان تو را ز آنها عار