شد دست چرخ پر شهب از بس که می جهد

صد ساله بعد داشت ز سر حد احتمال

افتاده ای که بود گران جان تر از زمین

شوقش به ره فکند شتابان تر از شمال

در زیر پای خیل بغال آتش از امال

احداث کرده جذبه راه دیار شوق

در مرکبان سست پی من تک غزال