با کفل همچو کوه دانه تسبیح را

بر شمرد بحر را در ره هندوستان

خلقه حاتم کند مس سراپای وی

مرد برو گر زند هی ز پی امتحان

رشته شود وقت کار آن فرس کاروان

باد ز پس ماندگی پیش فتد هم گهی

گرد جهان گر بود در عقب او دوان