باد ز پس ماندگی پیش فتد هم گهی

مرد برو گر زند هی ز پی امتحان

با کفل همچو کوه دانه تسبیح را

رشته شود وقت کار آن فرس کاروان

گرد جهان گر بود در عقب او دوان

در ره باریک کرد پویه او بی رواج

کار رسن با زر ابر زیر ریسمان