چرخ بتابد به عنف روی سهیل از یمن

از پی وزن نقود که آن همه صرف گداست

وقف ترازوی اوست سنگ ترازو شکن

پیش رخش گر عقیق دم زند از رنگ خویش

تازه تر از شاخ گل بر دمد از قعر گور

گر شنود به روی او کشته خونین کفن

در ظلماتست لیک بر سر آب حیات