دل بستاند از زبان لب بنهفت از دهن

عشق که دارد دو شکل از چه ز وصل فراق

بهر رقیبان پری بهر منست اهرمن

راز من از عشق تو گنج نهان بود از آن

تا شده ام بر درت از حبشی بندگان

صد قرشی گشته اند بنده و لالای من

مکتب عشق تو هست مسکن صد بوعلی