بزم عشرت گرم گردید از شراب بی خمار

از کمان بد جست اما نیک آمد بر نشان

هم طرب شد کوه لنگر هم تعب شد تیز پر

هم فلک شد دادگستر هم قدر شد مهربان

باغ دولت سبز گردید از بهار بی خزان

چرخ کجرو از جفا برگشت و زیر گشتنش

شد برون تاب غریب از رشته باریک جان