چرخ کجرو از جفا برگشت و زیر گشتنش

هم فلک شد دادگستر هم قدر شد مهربان

بزم عشرت گرم گردید از شراب بی خمار

باغ دولت سبز گردید از بهار بی خزان

شد برون تاب غریب از رشته باریک جان

از زبان هاتفی دوشم به گوش دل رسید

کی ز بار غصه کم جنبش تر از کوه گران