محتشم پایان ندارد مدحت آن شهسوار

آن دو حالت نیز می خواهم ز خلاق جهان

تا به آئین که آرم جمله شاهان را به رشک

قد مدحت را بیارایم به تشریف بیان

باز کش بهر دعا رخش فصاحت را عنان

تا شود دوران ز اقوای قوای نامیه

بر مراد دوستان مجلس فروز بوستان