تا شود دوران ز اقوای قوای نامیه

قد مدحت را بیارایم به تشریف بیان

محتشم پایان ندارد مدحت آن شهسوار

باز کش بهر دعا رخش فصاحت را عنان

بر مراد دوستان مجلس فروز بوستان

تا زر بی سکه خورشید عالم تاب را

حکم مطلق از زمین و آسمان دارد روان