باز کش بهر دعا رخش فصاحت را عنان

تا به آئین که آرم جمله شاهان را به رشک

قد مدحت را بیارایم به تشریف بیان

محتشم پایان ندارد مدحت آن شهسوار

تا شود دوران ز اقوای قوای نامیه

بر مراد دوستان مجلس فروز بوستان

تا زر بی سکه خورشید عالم تاب را