نصرت او را علی موسی جعفر ضمان

وانکه پای شخص آفت شد سبک رو در فرار

چون رکاب پادشاهی شد ز پای او گران

از ازل گردید در تسخیر اقطاع زمین

مهر هر صبح از شعاع خود شود جاروب بند

بهر آن فرزانه فراش ره صاحب زمان

بیضه مرغ جلالش قدر بیضا بشکند