مهر هر صبح از شعاع خود شود جاروب بند

چون رکاب پادشاهی شد ز پای او گران

از ازل گردید در تسخیر اقطاع زمین

نصرت او را علی موسی جعفر ضمان

بهر آن فرزانه فراش ره صاحب زمان

بیضه مرغ جلالش قدر بیضا بشکند

گر تواند یافت گنجایش درین هفت آسمان