بهر آن فرزانه فراش ره صاحب زمان

از ازل گردید در تسخیر اقطاع زمین

نصرت او را علی موسی جعفر ضمان

مهر هر صبح از شعاع خود شود جاروب بند

بیضه مرغ جلالش قدر بیضا بشکند

گر تواند یافت گنجایش درین هفت آسمان

پشه او لنگر اندازد اگر بر پشت پیل