ستاره ایست که با آفتاب کرده قران

بلامکان جهد از هیبتش کرنگ فلک

حواله گر بسرونش کند دوال عنان

مه فلک که به نعل سمند اوست قرین

به شرح حسن وفایش که شیوه ابدیست

نه عمر نوح وفا می کند نه طی لسان

ز قدسیمبران بزم او عجب چمنی است