کز جفای قرض خواهان بود زهرش در دهان

عرضه ای دارم چه قول مردم بالغ سخن

هم طویل اندر مضامین هم قصیر اندر بیان

طوطی شیرین زبان شکرستان عراق

با وجود این همه بی دست و پائیها که داشت

گشته بود از تنگدستی عازم هندوستان

وان چه بیش از جمله اش آواره می کرد از وطن