شه نشاط طلب گو به عیش کوش که هست

زمانه گفت که دولت نمی رود ز میان

خلافت ابدی دست از آستین ازل

برون نکرده به او داشت در میان پیمان

سوار چابک پرخاش جوی در میدان

چو او به حرب درآید عدوی بی دل و دین

ز هر چه هست براند نخست از سر و جان