مگر کنند بهم چار آفتاب قران

به جام اوست ز دولت شراب دیر خمار

به کام اوست ز خضرت بهار دور خزان

نعال توسن او را قرینه نتوان یافت

فتد چو گوی فلک از مهابتش بشتاب

اگر حواله بگوی زمین کند چوگان

بیک نگه کندش زهره بی مبالغه چاک