نعال توسن او را قرینه نتوان یافت

در آهنین سپر از تیر آتشین پیکان

به جام اوست ز دولت شراب دیر خمار

به کام اوست ز خضرت بهار دور خزان

مگر کنند بهم چار آفتاب قران

فتد چو گوی فلک از مهابتش بشتاب

اگر حواله بگوی زمین کند چوگان