در آهنین سپر از تیر آتشین پیکان

شود ز شعله تیغش هوای حرب چو گرم

هزار تن ز لباس بقا شود عریان

چه غم ز صلبی اعدا که ممکن است خلل

به جام اوست ز دولت شراب دیر خمار

به کام اوست ز خضرت بهار دور خزان

نعال توسن او را قرینه نتوان یافت