به جام اوست ز دولت شراب دیر خمار

هزار تن ز لباس بقا شود عریان

چه غم ز صلبی اعدا که ممکن است خلل

در آهنین سپر از تیر آتشین پیکان

به کام اوست ز خضرت بهار دور خزان

نعال توسن او را قرینه نتوان یافت

مگر کنند بهم چار آفتاب قران