هزار تن ز لباس بقا شود عریان

چو او به حرب درآید عدوی بی دل و دین

ز هر چه هست براند نخست از سر و جان

شود ز شعله تیغش هوای حرب چو گرم

چه غم ز صلبی اعدا که ممکن است خلل

در آهنین سپر از تیر آتشین پیکان

به جام اوست ز دولت شراب دیر خمار