اگر حواله بگوی زمین کند چوگان

نعال توسن او را قرینه نتوان یافت

مگر کنند بهم چار آفتاب قران

فتد چو گوی فلک از مهابتش بشتاب

بیک نگه کندش زهره بی مبالغه چاک

به زهر چشم اگر بنگرد به شیر ژیان

ز تیغ خصم کش او فزون تر آید کار