فتنه ایام ز مردم نهان

خورد بهم حد جهانی ولی

شد به دمی تازه زمین و زمان

از که ز شاهی که به اقبال اوست

شاهسواری که ز شاهان بود

امجد و اشجع به کمال و توان

شیر مصافی که به هیجا در آب