نیست چندان خاک کز ماتم کند خصمش به سر

حمزه صاحبقران از جیب آن نصرت قرین

ابر اگر بردارد از دریای استیلاش آب

شیر برفین برکند گوش از سر شیر عرین

خاک میدان را به خون از بس که می سازد عجین

جان فدای او که در هر ضربت تارک شکافت

آفرین بر دست و تیغش می کند جان آفرین