حال مانده سر به زیر از انفعال آن گناه

باشد احوال نجوم اما همایون سایه اش

گر نبودی حال عالم زین بدی بودی تباه

داده بود از جای او گردون به دیگر داوری

آمد اینک مطلعی از پی که روئی تازه دید

از صفایش دل هویدا همچو نور صبح گاه

می نویسد زود کلک منهیان در مدح شاه