نگشته بر زبان شکرگوی نطق من جاری

دو روزی گو لوای خصم او میسا به گردون سر

که دارد همچو نخل ریشه کن زود در نگونساری

سلاطین سرورا با آن که هرگز حرفی از شکوه

شکایت گونه ای دارم کنون اما ز صد جزوش

یکی معروض می دارم گرم معذور می داری

تو را آن بنده بودم من که چون بر مسند دولت