شرفه غرفه تحتانی قصرت دارد

پیش فرماندهیش زهره نافرمانی

ای امیر فلک اورنگ که بر درگه توست

قسمی از پادشهی حاجبی و دربانی

طعنه بر کنگر این منظره فوقانی

کبریای تو محیطی است که پایانش را

پا به آن سوی جهات است ز بی پایانی