عید خلقی تو و در عید گه دولت تو

کشتی نیست که آخر نشود طوفانی

خون دشمن شده در شیشه تن صاف و به جاست

که کند خنجر خون خوار تو را مهمانی

خصم افراخته گردن شتر قربانی

جمع بی امر تو گر عازم کاری باشد

نکند ور کند از بیم کند پنهانی