خون دشمن شده در شیشه تن صاف و به جاست

بر تنش غنچه بی خار کند پیکانی

در محیط غضبت پیکری لنگر خصم

کشتی نیست که آخر نشود طوفانی

که کند خنجر خون خوار تو را مهمانی

عید خلقی تو و در عید گه دولت تو

خصم افراخته گردن شتر قربانی