تو چنان باش که عالم به وجود تو به پاست

به تو فتاح غنی فتح و ظفر ارزانی

حال بر تخت حضوری تو جهان داور و من

بی حضور از غم بیماری و بی سامانی

لیک نگذار چنین درد مرا طولانی

مرهمی بخش از آن پیش که از زخم اجل

دل ز جان برکنم از غایت بی درمانی