گو هرچه که نظم ساده ای گفت

از بس که چو جد خود کریمی

مظلوم نواز و دل رحیمی

هرکس که ز مدح گوهری سفت

کردش ز طمع قصیده ای نام

بهر صله ای که کرده ای عام

تو خسرو ساتر خطاپوش