ملک می گفت از تسبیح من بود

که عالم را ز نو آباد کردم

فلک می گفت بود از پرتو من

که دیگر شد چراغ دهر روشن

که از کار جهان این عقده بگشود

درین مدت شبی بگذشت بر کس

کزین گفت و شنو یک دم کند بس