به عمر شاه عمر من کند ضم

که آن حالت که شاه به جرو برداشت

مرا در آب و آتش بیشتر داشت

رضا بودم که هستی بخش عالم

زبانم بس که مشغول دعا بود

نمی گفت م گرم صد مدعا بود

همینم بود روز و شب مناجات