رواست گر من از این غصه خون بگریم، خون

که از تصور ایشان مرا بود صد عار

شها! شکایت، خود نیست گرچه از آداب

ولی به وقت ضرورت، روا بود اظهار

سزاست گر من از این غصه، زار گریم، زار

بپرس قدر مرا، گرچه خوب می دانی

که من گلم، گل؛ خارند این جماعت، خار