شها! شکایت، خود نیست گرچه از آداب

من از شنیدن آن، گشته ام ز خود بیزار

که بنده را به کسان کرده ای شها! نسبت

که از تصور ایشان مرا بود صد عار

ولی به وقت ضرورت، روا بود اظهار

رواست گر من از این غصه خون بگریم، خون

سزاست گر من از این غصه، زار گریم، زار