سزاست گر من از این غصه، زار گریم، زار

شها! شکایت، خود نیست گرچه از آداب

ولی به وقت ضرورت، روا بود اظهار

رواست گر من از این غصه خون بگریم، خون

بپرس قدر مرا، گرچه خوب می دانی

که من گلم، گل؛ خارند این جماعت، خار

من آن یگانه دهرم که وصف فضل مرا